مسیح بر کوه زیتون

خودم کردم که لعنت بر خودم باد.

یکشنبه سی ام فروردین 1388 |

به لطف دعای عزیزان و نذر سفره ی حضرت ابوالفضل و خواندن سوره ی "یس" و صلوات فرستادن دوستان و توسل جویی به آقا آمادئوس موتزارت ... سونات را بی کم و کاست اجرا کردم.

شنبه بیست و نهم فروردین 1388 |

...

تلفن همراهی که همراه آدم نباشد، بازم تلفن همراهه؟

چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388 |

...

بچه ها من خودمم نمی دونم قالب وبلاگم چه جوری عوض شده؟؟

من قالبمو میخوام(گریه)

دیگه اینکه رسیتالم جمعه صبح فرهنگسرای نیاوران ساعت 10 صبح. منم یه قطعه از موتزارت قراره بزنم.

هر کی دوست داشت تشریف بیاره.

سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388 |

دیدنی ها

بقچه ای به ارتفاع 1ونیم متر رو سقف p.k.

در جاده

سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388 |

از نصایح

کرم نریز بهر کسی...

یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388 |

بازی شماره 2

12 سال بعد خود را چگونه می بینید؟ (به دعوت از سهیل)

خب تا اون موقع قطعا من دوره ی پیانومو تموم کردم و برای خودم یه دفتر دستکی برای تدریس باز کردم. شایدم همزمان باهاش فوق لیسانس ایران شناسی هم قبول شم. (خدا رو چه دیدی؟)

البته یکی از چیزهایی که ازش مطمئنم اینه که حتما رفتم خونه ی شوور! احتمال میدم بعد از 5 سال هم بچه دار بشم و بچم هم پسره.(آخه هر کی منو دیده گفته قیافت می خوره پسرزا باشی!) همین یکیو بزرگ میکنم دیگه بیشتر هم نمیارم.

البته شاید وطنمان را به مقصد کفرستان تغییر دهیم. دوره ی "شوپن نوازی" هم تا اون موقع حتما تکمیل میشه ان شاالله!

تا اون موقع هنوز با دوستای خوبم رابطه دارمو گه گاهی با هم میریم "گودو" هات چاکلت می خوریم.

(یادم رفت به زندگی عاشقانه ی خودمو شوهرم اشاره کنم!!!!)

شنبه بیست و دوم فروردین 1388 |

ستاد روحیه دهی

:" می ترسم قبول نشم... ."

:" نگران نباش از تو خنگ تراش هم قبول شدن."

پنجشنبه بیستم فروردین 1388 |

بازی شماره 1

ازم خواسته شده که قوانین زندگیمو بنویسم ... خب منم می نویسم :

1.خنده رو بودن و شاد کردن دوستان و آشنایان

(به نظرم این یه جورایی وظیفه ی منه.)